Salı, Ocak 22, 2019
İki defa erteleme yaşadıktan sonra ve ne olacak, nasıl olacak derken, ameliyat geldi çattı. Kaç haftadır gerildikçe gerilmiştik, bunun üstüne bir de başka gerginlikler eklendi. Emir'i ameliyata nasıl hazırlayacağımı bilemedim, Defne'ye nasıl anlatacaktım? Bunları düşünürken, Peri Iraz'a sormamı tavsiye...
        Başlık biraz garip gelebilir ama emzirme işi aslında hiç de öyle kendiliğinden oluşan bir olay değil. Bunu ikinci çocuğum doğduktan sonra anladım. Defne doğduktan hemen sonra mememe öyle istekli ve kuvvetli yapıştı ki, sütümün gelmeme ihtimali yok gibi bir şey idi. Hatta...
Ne olacak, nasıl olacak derken bitti gitti bile. Karnımdaki sezaryen izinin  minyatürü boynumda da var artık. Aslında beklediğimden daha küçük. Ne de olsa 4.5 cm' lik bir kist ile beraber tiroidin sağ lobunu ve sol lobunun bir kısmını çıkardılar....
Bir süredir bloguma yazı yazmıyorum, daha doğrusu içimden bir şey yazmak gelmiyordu.  Aralık ortası gencecik, aslan gibi bir delikanlıyı ebedi uykuya uğurladık biz. Tam iki sene boyunca büyük bir yaşam savaşı vermişti bu delikanlı. Şimdi cennette ailesine şefaatçı olmak...
Sabahı zor edip korkuyla yoğun bakıma koştuk. Bir aksilik olursa bizi hemen arayacaklarını söylediler ama neyle karşılaşacağımızı bilmiyorduk. Bir süre sonra bizi içeri aldılar. Bacak bacak üstüne atmış kafası sargılı minik bir ağa karşıladı bizi. Sadece "aaa anne" dedi....