20131230-012943.jpg
Bu cümle genelde evlenirken söylenir ama bugün farkına vardım ki daha çok anlamı var bu dört kelimenin.
Bir kaç ay içinde seviğim iki arkadaşım arka arkaya babalarını kaybettiler. Aniden.

İki haberi duyunca da çok üzüldüm, neticede bir kızın ilk aşkı babasıdır. Şimdi kendi kızımda gözlemliyorum, çok seviyor, babamla evleneceğim ben büyüyünce diyor, tıpkı benim babama hep söylediğim gibi.

Ara sıra anne babamı kaybedersem ne yaparım diye düşünürdüm ama belki de artık yaşlandıkları için geçtiğimiz yazdan beri çok fazla aklıma gelmeye başladı. Hatta öyle ki babam koltuğa uzanıp on dakika kestirse, aklıma hemen o sahneler geliyor ve gözlerim doluyor. Sonra hemen o düşünceyi kafamdan atmaya çalışıyorum, ne saçmalıyorsun diyorum kendime, ama o bir gün mutlaka gelecek, biliyorum.

İşte o gün gelene dek, ölüm sizi ayırana dek sevdiklerine iyi davran, kimseyi üzme. Dünyevi hırsların uğruna kalp kırma.

Daha çok sarılıp seni seviyorum de. Aman şu anda zamanım yok, nasılsa yarın ararım diye erteleme, yarın artık olmayabilir.

Birine çok kızdıysan bile affet, helalleşmeden göçüp gitmek çok ağır bir yük, ömür boyu sırtında taşırsın. O kadar ağırdır ki katlanamazsın. En iyisi kurtul gitsin geç olmadan.

Anneni babanı en az günde bir defa ara, onları kalpten dinle, o sesi sonra çok ararsın.

Belki birkaç seneniz kaldı beraber,kim bilir? Belki de sadece aylar, günler ya da saatler..ölüm sizi ayırana dek..

Okur sana söylüyorum, Azra sen anla!

HENÜZ YORUM YOK